Translate

Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2017

Πένθη


"Ἔφυγε" ἀπό κοντά μας
ὁ ἐκ Πατρῶν ἀγωνιστής συγγραφέας
Λάμπρος Δ. Κτενᾶς


Σέ ἡλικία 77 ἐτῶν αἰφνιδίως καί συνεπεία καρδιακοῦ ἐπεισοδίου ἐγκατέλειψε τά ἐπίγεια ὁ ἀγαπητός καί ἐκλεκτός συγγραφέας Λάμπρος Κτενᾶς, ἐκ Πατρῶν.
Ὁ Λάμπρος Κτενᾶς γεννήθηκε τό Πάσχα τοῦ 1939, γι' αὐτό τοῦ ἐδόθη αὐτό τό ὄνομα (ἐκ τῆς Λαμπροφόρου Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου), στήν Καρυά Λευκάδος, ὅπου ἔλαβε καί τήν ἐγκύκλια μόρφωσή του. Ἦταν ὁ μεγαλύτερος τῶν τριῶν ἀρρένων τέκνων τῶν γονέων του. Μετά τήν ἐνηλικίωσή του ἐγκαταστάθηκε στήν Πάτρα ὅπου καί ἐργαζόταν. Νυμφεύθηκε τήν Σουλτάνα Δέβρελη, μέ τήν ὁποία ἀπέκτησε ἑπτά τέκνα (τέσσερα ἀγόρια καί τρία κορίτσια). Τό ἐπάγγελμά του ἦταν κατασκευαστής ξύλινων πατωμάτων. Ὑπῆρξε εὐσυνείδητος ἐπαγγελματίας, ἐργατικός, τίμιος, ἠθικός καί ἀκέραιος σάν χαρακτήρας.
Ἀπό τήν νεαρή του ἡλικία εἶχε πνευματικές ἀναζητήσεις καί φρόντιζε γιά τήν ἱκανοποίησή των σέ χριστιανικούς κύκλους τῶν Πατρῶν, ὅπου κινοῦνταν ἀξιόλογοι πνευματικοί ἄνθρωποι. Ὁ ζῆλος του, ὅμως, γιά τήν Ὀρθόδοξο Πίστη καί τήν πνευματική ζωή, ἀλλά καί ἡ γνωριμία του μέ ἀγνούς εὐσεβεῖς πιστούς τόν ὡδήγησε στό χῶρο τοῦ Πατρίου Ἑορτολογίου, ὅπου καθοριστικῆς σημασίας γιά τήν περαιτέρω πορεία του ἀπέβη ἡ γνωριμία καί πνευματική σχέση του μέ τόν ἀσκητή καί λόγιο (ἱατρός) Ἱερομόναχο Ἰγνάτιο Μπέτση (+1971).
Ὑπῆρξε ἐκ τῶν κτιτόρων τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Δημητρίου Ὀβρυᾶς Πατρῶν, ἐνῶ μέ τήν εὐλογία τῆς Ἐκκλησίας διακόνησε τό πλήρωμα τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας (Πατρῶν) ὡς Ἐκκλησιαστικός Ἐπίτροπος, Κατηχητής καί Ἱεροκήρυκας.
Ἡ φιλομάθεια καί ἡ ἀγάπη του στή μελέτη τῶν Γραφῶν καί τῶν Πατερικῶν συγγραμμάτων ἀνέδειξαν τό πηγαῖο συγγραφικό χάρισμά του. Συνέγραψε ἀξιόλογα, ἐποικοδομητικά, ψυχωφελή καί ἀγωνιστικοῦ, κυρίως ἀντι-οἰκουμενιστικοῦ, περιεχομένου βιβλία, καθώς ἐπίσης καί δεκάδες ἄρθρα καί φυλλάδια γιά διάφορα πνευματικά, ἀγωνιστικά καί ἀντιαιρετικά θέματα.
Ἀσχολούμενος, μέ μεγάλο ζῆλο, μέ τήν ἀπολογητική ὑπέρ τῆς Ὀρθοδοξίας καί ἐν γένει τῶν ἐκκλησιαστικῶν Παραδόσεων, ἐνίοτε καί ἐπί λεπτῶν θεολογικῶν ζητημάτων δέν ἀπέφυγε κάποια λάθη καί ἀστοχίες πού ἐκφέρονται καί διατυπώνονται συνήθως "ἀγωνιστικῶς". Δικαίως ἐξάλλου ἀνησυχοῦσε γιά τήν αὐξανόμενη σύγχρονη ἀδιαφορία γιά τήν ἀκρίβεια τῆς Πίστεως, καθώς καί  τήν χαλάρωση τοῦ ἀγῶνος ὑπέρ τῆς Ὀρθοδοξίας.
Στήν προσωπική του ζωή ἦταν ὑπόδειγμα ἐντιμότητος, εὐθύτητος καί συνεπείας, ἐνῶ στά πνευματικά ἦταν αὐστηρός καί ἀσυμβίβαστος σέ κάθε ἔκπτωση καί ἀδικαιολόγητη συγκατάβαση ἰδιαιτέρως σέ θέματα Πίστεως. Ζοῦσε μέ ἑκούσια λιτότητα ἐργαζόμενος σκληρά, ἀσχολούμενος καί μέ ἀγροτικές ἐργασίες, μελετῶν, συγγράφων καί προσευχόμενος.
Τελευταίως αἰσθανόταν ἔντονη τήν ἀνάγκη νά προτρέπει κάθε συνομιλητή του γιά τήν ἑνότητα τῶν ὑγιῶς φρονούντων ἐν τῆ Ἀληθεία, προκειμένου νά ἀντιμετωπισθεῖ ἀποτελεσματικῶς ἡ παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τήν ὁποία ἔβλεπε νά εἰσχωρεῖ ὑπούλως παντοῦ.
Ἔφυγε ἀφήνοντας παράδειγμα καλοῦ οἰκογενειάρχου, συνειδητοῦ Χριστιανοῦ καί ἀγωνιστοῦ ὑπέρ τῆς Πίστεως. Κατόπιν εὐλογίας τοῦ ἀπουσιάζοντος στό ἐξωτερικό Μητροπολίτου Πατρῶν, Σεβ. κ. Εὐσταθίου, ἡ νεκρώσιμος Ἀκολουθία ἐψάλη στόν Ἱ. Ναό Ἁγίου Διονυσίου Ἄνθειας Πατρῶν, χοροστατοῦντος τοῦ Γέροντος Σεβ. Μητροπολίτου Ἀργολίδος κ. Παχωμίου, ἐπί σειρά ἐτῶν διατελέσαντος Τοποτηρητοῦ τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Πατρῶν, μετά τοῦ ὁποίου εἶχε συνεργασθεῖ ὁ ἐκλιπών. Ἐπικηδείους ἐκφώνησαν ὁ πολιός Ἐπίσκοπος, ὁ τελέσας τήν Κηδεία (μετά καί τοῦ Ἱερομονάχου π. Ἀντωνίου Γ.) Παν/τος Ἀρχ/της π. Γεράσιμος Κ. καί ὁ γαμβρός τοῦ μεταστάντος, θεολόγος κ. Δημήτριος Κάτσουρας. Παρέστησαν πολλοί ἀδελφοί, συγγενεῖς καί φίλοι τοῦ μεταστάντος οἱ ὁποῖοι τόν ἀσπάσθηκαν γιά τελευταία φορά καί τόν συνόδευσαν μέχρι τῆς τελευταίας του κατοικίας στό Κοιμητήριο τῆς Ἐγλυκάδος Πατρῶν. Ἄς εἶναι ἡ μνήμη του αἰωνία, ὁ δέ Κύριος καί Θεός νά ἀναπαύση τήν ψυχή του ἐν χώρα ζώντων. Ἀμήν.
Εἶναι χαρακτηριστικά ὅσα δημοσιεύθηκαν γι' αὐτόν μέ ἀφορμή τήν πληροφορία τῆς ἐκδημίας του σέ γνωστό ἱστολόγιο τῶν Πατρῶν:

ΤΕΤΆΡΤΗ, 11 ΙΑΝΟΥΑΡΊΟΥ 2017

Έφυγε από την παρούσα ζωή και πορεύεται προς τον Ουρανό ο Λάμπρος Κτενάς.




«πάντες δε οι θέλοντες ευσεβώς ζην εν Χριστώ Ιησού διωχθήσονται»

Έφυγε από την παρούσα ζωή 
και πορεύεται προς τον Ουρανό 
ένας καλός, αγαπητός και ειλικρινής φίλος
ο Λάμπρος Κτενάς.

Υπήρξε τίμιος επαγγελματίας και ευσυνείδητος οικογενειάρχης.
Τον γνώρισα στο Βιβλιοπωλείο της «Ζωής». Ο ίδιος ανήκε στην Εκκλησία του Πάτριου εορτολογίου. Σε όλη του την ζωή αγωνιζόταν με κόστος προσωπικό για όσα πίστευε. Υπήρξε συνεπής και ακέραιος χωρίς εκπτώσεις σε δογματικά και θεολογικά θέματα. Συγκρούστηκε και απεκόπη από πολλές Εκκλησίες του Πάτριου, για τα πιστεύω της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Πρώτα έβαζε τον Χριστό και μετά όλα τα άλλα.  Υπήρξε άνθρωπος του Θεού  «πορευόμενος εν αληθεία και κηρύττων ου λόγοις μόνοις, αλλά και έργοις και πράξεσι» το Ευαγγέλιον της σωτηρίας και τα δόγματα της πίστεως. Συνέγραψε πολλά αξιόλογα βιβλία και δημοσίευσε δεκάδες άρθρα.
Τον συνάντησα για τελευταία φορά στην πόρτα μου, ερχόταν να με δει. Ήμουν με την βαλίτσα στο χέρι για να πάω στην Κύπρο. Συζητήσαμε λίγο για την αγωνία του στο που θα βρει λιμάνι εκκλησιαστικό για να αράξει, ήταν πληγωμένος από τους πρώην πνευματικούς αδελφούς του.
Με το που επέστρεψα στην Πάτρα μου τηλεφώνησε ζητώντας πληροφορίες για την «Ζωή» της οποίας ήταν συνεργάτης προτού πάει στο Πάτριο. Έγραφε την διαδρομή της ζωής του. Όμως ξαφνικά, μας έφυγε. Δεν πρόλαβα να διαβάσω τα όσα έγραφε. Με τον μακαριστό Λάμπρο Κτενά μας χώριζε η «Εκκλησία» μας ένωνε ο Χριστός. Εύχομαι και προσεύχομαι, αυτό που με πόθο ζητούσε εδώ, να το βρει κοντά στον Κύριο, και να αναπαυθεί πλέον κοντά Του.
Αιωνία σου η μνήμη αγαπημένε φίλε.  

Αναστάσιος Κωστόπουλος
Αναρτήθηκε από Αναστάσιοςστις 11:57 μ.μ.
Ετικέτες Αναστάσιος
22 σχόλια:
Με εκφράζεις απολύτως. Ο Κύριος να τον αναπαύσει. Το εύχομαι εκ καρδίας.
Ὁ Καλός Θεός νά τόν ἀναπαύσει. Τόν γνώρισα καί ἐγώ στό βιβλιοπωλεῖο. Ἦταν ἁγνός ἄνθρωπος. Αἰωνία του ἡ μνήμη.
Μέ ἀγάπη Χριστοῦ καί εὐχές

π. Νικόλαος
Ανώνυμος είπε...
Ήταν ακραίων απόψεων αλλά καλός συζητητής. Χαίρομαι που έγραψες γι΄ αυτόν τον καλό άνθρωπο που πράγματι αγωνιζόταν χωρίς ακρότητες για όσα πίστευε.
Ανώνυμος είπε...
Παντού έχεις φιλίες και φίλους;

Μια είσαι με τους παλαιοημερολογίτες, μια με του οικουμενιστές, μια με τους παπικούς, μια με τους ουνίτες, μια με τους κόπτες, μια με τους μαρωνίτες. Μην μας μπερδεύεις δεν αντέχω άλλο!!!!
Ο Θεός να αναπαύσει τον μεταστάντα. 
Αναστάσιος είπε...
Προς: Αλεξανδρέα, 12 Ιανουαρίου 2017 - 2:55 μ.μ.

Σε ευχαριστώ καλέ μου φίλε Αλεξανδρέα για το ότι σε εκφράζουν τα όσα έγραψα.

Υπήρξε καλή ψυχή ο μακαριστός.

Είθε να απολαύσει την παρουσία του Χριστού στην αιώνια ζωή. 
Αναστάσιος είπε...
Προς: π. Νικόλαο 12 Ιανουαρίου 2017 - 3:45 μ.μ.

Σεβαστέ μου π. Νικόλαε, δώστε την ιερατική σας ευλογία, υπέρ αναπαύσεως του μακαριστού. Σε όλη την ζωή του αναζητούσε. Συμφωνώ μαζί σας ήταν αγνών προθέσεων άνθρωπος.

Την ευλογία σας. 
Αναστάσιος είπε...
Προς: 12 Ιανουαρίου 2017 - 4:57 μ.μ.

Για τα δικά μας κριτήρια ήταν ακραίων απόψεων όμως δεν ήταν της ακρότητας στην αναστροφή και την συζήτηση. 
Αναστάσιος είπε...
Προς: 12 Ιανουαρίου 2017 - 5:18 μ.μ.

Ξεκινάς με λάθος λογισμό. Ψάξε λίγο αν με γνωρίζεις και θα ξεμπερδευτείς.
Την αγάπη μου. 
Ανώνυμος είπε...

Σ΄ευχαριστούμε Αναστάσιε πού μάς πληροφόρησες για την κοίμηση του εκλεκτού αδελφού εν Χριστώ Λάμπρου Κτενά. Υπήρξε τίμιος αγωνιστής και πιστός Ορθόδοξος Χριστιανός ανεξάρτητα στό πού ανήκε. Είχαμε συνεργαστεί εδώ και πάρα πολλά χρόνια καί τον θυμάμαι για την ευθύτητα πού είχε το "ναί -ναί, καί το ού-ού". Δέν ήταν double fache Χριστιανός κι΄από εδώ, κι΄από εκεί, ήταν ευθύς άνθρωπος, σπάνιο είδος σήμερα...


Αττικός
Αναστάσιος είπε...
Προς: Αττικό, 12 Ιανουαρίου 2017 - 10:17 μ.μ.

Συμφωνώ μαζί σας. Αυτός ήταν ο Λάμπρος Κτενάς. Είχε ευθύτητα συνδυασμένη με σεβασμό στο πρόσωπο του άλλου, ότι και όποιος και αν ήταν.
Ανώνυμος είπε...
Τον θυμάμαι τον μακαρίτη ήταν φίλος του κ.Κώστα Καντζιούρα ήταν συχνός στο βιβλιοπωλείο επισκέπτης. Καλή ψυχή με πολλές περί τα εκκλησιαστικά γνώσεις. Τον διέκρινε η διάκριση στις συζητήσεις υπεραμυνόντανε των απόψεων του αλλά χωρίς να σε προσβάλει. Καλό παράδεισο να έχει.
Ανώνυμος είπε...
Εντευκτήριο θεολογικών και εκκλησιαστικών σπουδών ήταν ο χώρος του βιβλιοπωλείου της ζωής. Φέρνω στην μνήμη μου προσωπικότητες των Πατρών: Σταύρος Σερέτης, Γεώργιος Κατσούλας, Γεώργιος Οικονόμου, Κωνσταντίνος Ελευθεριάδης, π. Κωνσταντίνος Οικονόμου, Παναγιώτης Μαρτίνης, Παναγιώτης Παπαθεοδώρου, π. Χριστόδουλος Φάσσος, π. Παύλος Χριστοδουλής, π. Θέμις Δρουκόπουλος, Πολύκαρπος Πετσίνης, π. Ιγνάτιος Γαλάνης, Γεώργιος Δούβρης, Λάμπρος Κτενάς, Θεόδωρος Γεωργόπουλος, Ανδρέας Γεωργόπουλος.

Έκτακτες παρουσίες από ηγούμενους και μοναχούς του Αγίου Όρους και άλλων ι. Μονών.

Και τώρα χώρος κενός ……

Πολλοί από αυτούς είναι στην Θριάμβευουσα Εκκλησία οι εναπομείναντες στην Στρατευομένη αναπολούν τις μέρες εκείνες.
Του Λάμπου Κτενά αιωνία θα είναι η μνήμη του. 
Ανώνυμος είπε...
Τον έβλεπα στην Πάτρα μου έλεγε ότι πήγαινε Λευκάδα συχνά. Κρίμα φαινόταν μια χαρά στην υγεία του. Ο Θεός να τον έχει στα δεξιά του.
CW Fun είπε...
Αγαπητέ Τάσο σε ευχαριστώ! Επίσης ευχαριστώ όλους τους σχολιαστές του παρόντος χώρου, είναι συγκινητικό να βλέπω το πόσο κέρδισε τον σεβασμό ανθρώπων που είμαι σίγουρος ότι θα διαφώνησε έντονα σε πνευματικές συζητήσεις μαζί τους.

Ο Θεός ας αναπαύσει τον πατέρα μου.


Μιχάλης Κτενάς
Ανώνυμος είπε...
Αγαπητέ Μιχάλη –δεν σε γνωρίζω προσωπικά - σε συλλυπούμαι για την απώλεια του πατέρα σου.

Είναι ευγενικό το ότι έγραψες ευχαριστίες. Τέτοιος ήταν και ο πατέρας σου άνθρωπος ευγενικός. Στα πνευματικά θέματα σπάνια διαφωνούσε κάποιος μαζί του. Η συζήτηση πάντα με μέτρο γινόταν σε θέματα οικουμενισμού και ημερολογιακά. Ποτέ δεν υπερέβαινε τα εσκεμμένα, γνώριζε να είναι συνομιλητής.

Να νιώθεις τιμή για τον πατέρα σου και να του μοιάσεις σε όσα καλά είχε, και είχε πολλά καλά. Από δω έμαθα και εγώ για τον θάνατό του. Ο Τάσος ήταν κοινός φίλος. Τώρα είναι κοντά στο Θεό.
Πέτρος
Ανώνυμος είπε...
Γνωστός στην κοινωνία των Πατρών ο Λάμπρος Κτενάς. Τον έβλεπα να ψάχνει στην Δημοτική Βιβλιοθήκη διάφορα θέματα σε πατερικά βιβλία. Από την φωτογραφία τον αναγνώρισα. Ο Θεός να τον αναπαύει.
Ανώνυμος είπε...
Ο Κτενάς ήταν παλαιοημερολογίτης αλλά ήταν διαβασμένος παλαιοημερολογίτης. Μερικά ζητήματα τα γνώριζε με κάθε λεπτομέρεια. Θυμάμαι συζητήσεις για την απεικόνιση της Αγίας Τριάδος. Δεν αερολογούσε είχε ντοκουμέντα Αγιογραφικά, Πατερικά, υμνολογικά, ιερών Κανόνων κλπ.

Αυτά που πίστευε τα εννοούσε. Συμφωνώ με όσα έχει γράψει ο κ. Κωστόπουλος. Το μόνο που θα μπορούσα να πω δεν είναι να κερδίσει τον παράδεισο γιατί πιστεύω ότι εκεί είναι. Εύχομαι και άλλοι ομοϊδεάτες του παλαιοημερολογίτες να αποκτήσουν τις γνώσεις του μακαρίτη του Κτενά και να μπορούν να κάνουν συζήτηση χωρίς φωνές και φανατισμούς. 
Ανώνυμος είπε...

Τάσο , να ρωτήσω κάτι θέλω. Πότε κοιμήθηκε ο Λάμπρος και σε ποιά Εκκλησία, και πότε, έγινε η κηδεία του;


Ούτε η εφημερίδα έγραψε τίποτα στίς Κηδείες.


Αιωνία αυτού η μνήμη!

Ανώνυμος είπε...
Μακαρία ἡ ὁδός, ἢ πορεύει σήμερον, ὅτι ἡτοιμάσθη σοὶ τόπος ἀναπαύσεως
Αναστάσιος είπε...
Προς: a, 14 Ιανουαρίου 2017 - 7:53 μ.μ.


Η εξόδιος ακολουθία του τελέσθηκε εις τον Ιερό Ναό του Αγίου Διονυσίου των Γ.Ο.Χ. Πατρών την Παρασκευή 2 μ.μ.
Δεν γνωρίζω αν το έγραψαν οι εφημερίδες εμένα με ενημέρωσε ο αδελφός του. 
Αναστάσιος είπε...
Προς: CW Fun Μιχάλη Κτενά, 14 Ιανουαρίου 2017 - 2:33 μ.μ.

Αγαπητέ μου Μιχάλη.

Για την μνήμη του πατέρα σου αξίζουν να γραφούν πολλά.
Υπήρξε πολυτάλαντος άνθρωπος.

Προσωπικά δοξάζω τον Θεό που τον γνώρισα, και μου μετέφερε από τις γνώσεις του αρκετά. Ουδέποτε, για τα πιστεύω μας τα εκκλησιαστικά, ψυχράνθηκαν οι φιλικές σχέσεις. Ήταν ευγενικός στους τρόπους, και αξιόπιστος στην συζήτηση. Πολύτιμος φίλος και έμπιστος και επί προσωπικών ζητημάτων. Η απουσία του μου στοιχίζει, ήταν αγαπητός.

Σήμερα τέσσερις γνωστοί πατρινοί εξέφρασαν την θλίψη τους, δια τον θάνατό του, και ένας Θεολόγος που όταν ερχόταν στην Πάτρα και συζητούσε με τον πατέρα σου εκκλησιαστικά θέματα, σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχα, μου εξέφρασε την θλίψη του την ειλικρινή, διότι τον εκτιμούσε βαθύτατα, αν και διαφωνούσε πάντα μαζί του.

Η ζωή και τα γραπτά του, ας είναι υποθήκες για σας τα παιδιά του.
Τώρα προσέξτε την μητερούλα σας. Αυτή είναι ο θησαυρός σας.
Με εκτίμηση

Αναστάσιος Κωστόπουλος
Serafeim είπε...
αιωνία η μνήμη του

με αναμνήσεις του ζήλου του και εμείς

καλό Παράδεισο να έχει

πεσβύτερος Σεραφείμ


CW Fun είπε...

Εκ μέρους όλης της οικογένειας σας ευχαριστώ όλους, τα σχόλια σας απάλυναν κατά πολύ το πένθος μας. Τάσο για άλλη μια φορά ευχαριστώ.Μιχάλης Κτενάς

15 Ιανουαρίου 2017 - 1:35 π.μ.


Ανώνυμος είπε...

Ὁ μακαριστός Λάμπρος Κτενᾶς ὑπῆρξε αὐθεντικός ἄνθρωπος καί ζηλωτής πιστός, ἀντιστεκόμενος στήν ἐκκοσμίκευση τοῦ ὀρθοδόξου φρονήματος. Ἐπίσης παρακολουθοῦσε μέ ἀγωνία καί ἀνησυχία τίς ἐξελίξεις πού ἀφοροῦσαν στήν Πατρίδα μας καί τή σύγχρονη Ἑλληνική κοινωνία, ἰδίως τή νεολαία. Μία ἄλλη διάσταση τῆς προσωπικότητός του ἦταν ἡ λιτή ζωή του καί ἀποφυγή κάθε περιττῆς πολυτέλειας ἀπό ἐπιλογή, ἡ σκληρή χειρωνακτική ἐργασία, ἡ πολύωρη ἐνασχόληση μέ τήν μελέτη τῶν Γραφῶν καί τῶν Πατερικῶν συγγραμμάτων, ἡ ἀγάπη τῆς φυσικῆς ζωῆς καί ἡ προτίμηση τῆς ἡσυχίας καί τῆς μονώσεως, ἡ τήρηση τῶν Παραδόσεων καί ἰδίως τῆς νηστείας καί τῆς προσευχῆς. Εἶχε δημιουργήσει βιβλιοθήκη καί εἶναι χαρακτηριστικό ὅτι ὅπου διέμενε, στήν Πάτρα καί τήν Λευκάδα, εἶχε κατασκευάσει ἰδίαις χερσί μικρά καί στενά ξύλινα γραφειάκια ὅπου μέ τήν παρουσία τῆς εἰκόνος τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Θεοτόκου περνοῦσε πολλές ὦρες ἀποδελτιώνοντας τίς πηγές καί γράφοντας τά κείμενά του. Ἄν κάθε ἁπλός βιοπαλαιστής φρόντιζε τόσο γιά τήν πνευματική του καλλιέργεια καί τήν προσφορά στόν συνάνθρωπό του τά πράγματα θά ἦταν πολύ διαφορετικά. Ἐμπνεόταν ἀπό τούς ἥρωες τοῦ Γένους καί κυρίως τούς Ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας. Εἶχε τό ἄρωμα τῶν Κολλυβάδων καί τήν παρρησία τῶν ὁμολογητῶν τῆς Πίστεως. Ἄς εἶναι ἡ μνήμη του αἰωνία. Ὁ γαμβρός του Δ.Κ.

15 Ιανουαρίου 2017 - 4:33 π.μ.


Ανώνυμος είπε...Ο Κύριος της αγάπης να τον αναπαύσει εκ των κόπων του και να παρηγορήσει τους οικείους του. Έχω και εγώ τις καλύτερες αναμνήσεις από συζητήσεις τις οποίες έκανα. Πάντα του έλεγα πως αν ήταν στην λεγόμενη από αυτόν διοικούσα Εκκλησία θα ήταν σπουδαία η προσφορά του.

15 Ιανουαρίου 2017 - 9:11 π.μ.



Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2017


Χριστός καί....χιόνι!

Τό ἐκκλησάκι τοῦ Τιμίου Σταυροῦ στόν Ψηλορείτη (Κρήτη), σέ ὑψόμετρο 2495 μέτρα. Φωτογραφία τῶν ἡμερῶν.


Σάν θεολόγος, ἀπό μεράκι, ἔψαξα νά βρῶ μία ἀναφορά πού νά συνδέει τόν Χριστό μας μέ τό ἀγαπημένο μου χιόνι καί τήν βρῆκα στό Εὐαγγέλιο. Ἀναφέρεται στή Μεταμόρφωση τοῦ Κυρίου μας καί περιγράφει, πραγματικά λυρικά, τήν ἀλλοίωση πού ὑπέστησαν κατά τή Μεταμόρφωσή Του, ἀκόμη καί τά ἐνδύματά του! Ἡ φράση εἶναι: "καὶ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ ἐγένετο στίλβοντα, λευκὰ λίαν ὡς χιών, οἷα γναφεὺς ἐπὶ τῆς γῆς οὐ δύναται οὕτω λευκᾶναι." (Μάρκου, κεφ. θ΄, 3). Ἀφιερωμένο στούς συναδέλφους θεολόγους, φιλολόγους καί ὅσους ἀγαποῦν τή φύση πού Ἐκεῖνος δημιούργησε.


Ὁ διαχειριστής τοῦ ἱστολογίου



Υ.Γ. Νά μέ συγχωρέσουν τά νεο-ἑλληνόπουλα ἐάν δέν καταλαβαίνουν, ἀλλά δέν θεωρῶ σωστό νά παραθέσω καί "μετάφραση" (καί) σ' αὐτή τήν παραπομπή. Τά παράπονά τους στόν κ. Φίλη καί τόν κ. Γαβρόγλου καί ὅλους τούς πρό αὐτῶν ὑπουργούς τῆς Ἑλληνικῆς (ἀ-) Παιδείας τῆς τελευταίας τουλάχιστον 40ετίας!

Κυριακή, 8 Ιανουαρίου 2017

Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΜΑΣ
ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΜΟ
ΣΤΗΝ ΠΛΗΣΙΕΣΤΕΡΗ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ
ΕΞΑΜΙΛΙΩΝ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ
ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΑΝΕΜΟΡΦΟ ΧΙΟΝΙΣΜΕΝΟ ΤΟΠΙΟ.


" Πᾶσα πνοή αἰνεσάτω τόν Κύριον. Αἰνεῖτε τόν Κύριον ἐκ τῶν οὐρανῶν, αἰνεῖτε αὐτόν ἐν τοῖς ὑψίστοις. σοί πρέπει ὕμνος τῶ Θεῶ......Πῦρ, χάλαζα, χιών, κρύσταλλος, πνεῦμα καταιγίδος, τά ποιοῦντα τόν λόγον αὐτοῦ." (Ψαλμοί Δαυϊδ)
















Παρασκευή, 6 Ιανουαρίου 2017

Αγιορείτικα Κάλαντα Χριστουγέννων

ΕΟΡΤΙΕΣ ΕΥΧΕΣ

ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΓΑΠΗΤΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ
ΚΑΙ ΦΙΛΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ ΜΑΣ

ΕΠ' ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΤΟΥ ΕΟΡΤΑΣΜΟΥ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ
ΚΑΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΕΟΡΤΩΝ ΤΟΥ ΔΩΔΕΚΑΗΜΕΡΟΥ


Ἀγαπητοί μας,

Ἀπό ἀγάπη πρός τό πλάσμα Του ὁ Θεός ἔγινε ἄνθρωπος. Κατά τόν ταπεινό ἐρχομό του στόν κόσμο ὁ ἀληθινός Θεός καί Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός ἔζησε ὡς πτωχός πού δέν εἶχε ποῦ τήν κεφαλή κλῖναι, ἔζησε ὡς κατατρεγμένος, ἀκόμη καί ὡς πρόσφυγας. Ἔζησε ὡς μικρό καί ἀνυπεράσπιστο παιδί, ὡς ἄστεγος, ἀλλά καί ὡς ἀνεπιθύμητος. Δείχνοντας ἀγάπη στά πρόσωπα ὅλων τῶν πτωχῶν, κατατρεγμένων, προσφύγων, ἀνυπεράσπιστων παιδιῶν, ἀστέγων καί ἀνεπιθυμήτων ἀνθρώπων θά δοῦμε σ' αὐτά τό πρόσωπο τοῦ νεογέννητου Χριστοῦ. Ἄς τοῦ προσφέρουμε τή δική μας καρδιά γιά φάτνη Του κι ἄς τόν παρακαλέσουμε νά χαρίζει σέ ὅλο τόν κόσμο τά πολύτιμα δῶρα τῆς ἀγάπης, τῆς χαρᾶς καί τῆς εἰρήνης. Ἰδιαιτέρως δέ, σέ μᾶς πού θέλουμε νά λεγώμαστε καί νά εἴμαστε Χριστιανοί, νά τόν παρακαλέσωμε νά μᾶς ἀξιώσει νά βιώσουμε τήν ἀλήθειά Του, ὥστε στή συνέχεια νά τήν ὁμολογήσωμε σέ ὁλόκληρο τόν κόσμο, κυρίως μέ τή ζωή καί τό παράδειγμά μας.

Σάββατο, 31 Δεκεμβρίου 2016

Αὐτο-ἀπολογούμενος....

Ὁ κ. Βλ. Φειδᾶς ὁμολογεῖ καί ἀποκαλύπτει
περί τῆς συνάξεως τοῦ Κολυμπαρίου (Κρήτης)

ὑπό Δημ. Κυρ. Ἀναγνώστου, Θεολόγου

[ Τό κατωτέρω παρατιθέμενο ἄρθρο ἐδημοσιεύθη εἰς τό τελευταῖο φύλλο (ἀρ. 2146) τῆς Ἐφημερίδος "Ὀρθόδοξος Τύπος", τῆς 30.12.2016, ὡς Κύριο Ἄρθρο αὐτῆς, ὑπό τόν τίτλον: "ΔΙΑΚΡΑΤΙΚΑΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΕΙ Ο κ. ΦΕΙΔΑΣ".]

Ὁ κ. Φειδᾶς ὁμιλῶν περί τῆς "Συνόδου τῆς Κρήτης" στή Θεολ. Σχολή (Ἀθηνῶν)

Τήν Πέμπτη τό μεσημέρι, 22/12/2016, στή Θεολογική Σχολή τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν πραγματοποιήθηκε Σεμιναριακή διάλεξη τοῦ ὁμοτίμου Καθηγητοῦ τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἱστορίας κ. Βλασίου Φειδᾶ, μέ θέμα: " Ἡ ἐκκλησιολογία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας σύμφωνα μέ τίς ἀποφάσεις τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου. ".
Ἡ διάλεξη δόθηκε στήν αἴθουσα Ὀπτικοακουστικῶν τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς, ἐνώπιον πολυπληθοῦς ἀκροατηρίου, τό ὁποῖο ἀποτελεῖτο κυρίως ἀπό φοιτητές τῆς Σχολῆς. Παρέστησαν κάποιοι, σχετικῶς λίγοι, Καθηγητές, ἐν ἐνεργεία καί ὁμότιμοι καί κάποιοι Κληρικοί.
Μετά τή σύντομη παρουσίαση τοῦ πασίγνωστου στόν ἀκαδημαϊκό θεολογικό χῶρο ὁμοτίμου Καθηγητοῦ, τόν λόγο εἶχε γιά περισσότερο τῆς μιᾶς ὥρας ὁ κ. Φειδᾶς, ὁ ὁποῖος, ὁμολογουμένως, παρά τήν ἡλικία καί τήν βεβαρυμένη ὑγεία του, ἐπιβεβαίωσε τήν ἰσχυρή σκέψη καί τή δυναμικότητά του.
Ὅπως, ἴσως, εἶναι γνωστό, ὁ ἐν λόγῳ Καθηγητής ὑπῆρξε βασικό στέλεχος καί σημαντικός παράγων γιά τήν πραγματοποίηση τῆς λεγομένης Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου τῆς Κρήτης. Ἀρκεῖ νά ἀναφερθεῖ ὅτι ἐργάσθηκε γι' αὐτή τήν ὑπόθεση ἐπί σχεδόν μισό αἰώνα καί ἡ συμβολή του στίς τελικές διεργασίες της ὑπῆρξε καταλυτική.
Δέν θά ἦταν ὑπερβολή νά λεχθεῖ ὅτι στήν κορυφαῖα τριανδρία, ὅσον ἀφορᾶ στήν στήριξη καί ἐπίτευξη τοῦ "ὁράματος" τῆς Μεγάλης Συνόδου, ἐκτός τοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου καί τοῦ, κατά δήλωση τοῦ τελευταίου, ἰσχυροῦ θεολογικοῦ βραχίονος τοῦ Πατριαρχείου, Μητροπολίτου Περγάμου Ἰωάννου Ζηζιούλα, συμπεριλαμβάνεται (καί) ὁ κ. Φειδᾶς. Πολλά, ἄν ὄχι τά περισσότερα ζητήματα ἱστορικο-κανονικοῦ χαρακτῆρος καί περιεχομένου στηρίχθηκαν στό κῦρος καί τίς γνώσεις του.
Ἡ ἐν λόγῳ διάλεξη τοῦ κ. Φειδᾶ, χάρη στήν παρρησία καί τήν εἰλικρίνεια τοῦ ὁμιλητοῦ, "φώτισε" ἀρκετά σημεῖα τῆς προετοιμασίας καί τῆς συγκλήσεως τῆς περιβοήτου πλέον συνόδου τῆς Κρήτης. Δέν γνωρίζουμε, οὔτε εἶναι σαφής ὁ λόγος τῆς πραγματοποιήσεως αὐτῆς τῆς διαλέξεως. Προφανῶς τά περί τήν σύνοδο τοῦ Κολυμπαρίου παραμένουν ἀκόμη στήν ἐπικαιρότητα καί ἑπομένως δικαιολογεῖται ἡ σχετική ἐνασχόληση. Ὡστόσο μᾶλλον οἱ κατ' αὐτῆς ἐπικρίσεις θά πρέπει νά θεωρηθοῦν ὡς αἰτία μιᾶς γενικότερης προσπαθείας τῶν θιασωτῶν της νά παρουσιασθοῦν εὐρύτερα τά περί αὐτήν.
Ἐκ προοιμίου, ἐπισημαίνουμε ὅτι αὐτή ἡ προβολή τῆς συνόδου καί τῶν ἀποφάσεών της ἐντάσσεται στό πλαίσιο τῆς προσπαθείας,  ἀφ' ἑνός, νά μή παραδοθεῖ στή λήθη καί, ἀφ' ἑτέρου, νά ἀποδομηθοῦν οἱ κατ' αὐτῆς ὄχι εὐκαταφρόνητες ἐπικρίσεις, βάσει ὅμως συγκεκριμένης τακτικῆς καί στρατηγικῆς, οἱ ὁποῖες ταυτοχρόνως θά διαμορφώσουν καί τή τελική "μορφή" μέ τήν ὁποία θά καθιερωθεῖ στή κοινή γνώμη καί, εἰ δυνατόν, στίς συνειδήσεις τῶν πιστῶν, ὡς ἱστορικό ἐκκλησιαστικό γεγονός!
Ὁ κ. Φειδᾶς, προφανῶς ἐπιστρατευόμενος, ἀλλά καί ἐθελοντικῶς προσφερόμενος  σ' αὐτή τήν προσπάθεια, δέν κινήθηκε στό πλαίσιο πού προσδιόριζε ὁ τίτλος τῆς διαλέξεώς του, ἀλλά ἐλευθέρως καί ὁμολογουμένως μέ ἀφοπλιστική ἀμεσότητα καί εὐθύτητα ὁμίλησε, ἀπό στήθους, γιά τό προσκήνιο καί τό παρασκήνιο τῆς προετοιμασίας καί συγκλήσεως τῆς συνόδου τῆς Κρήτης.
Ἡ μεγάλη ὄντως αὐτοπεποίθηση τοῦ κ. Καθηγητοῦ στίς θέσεις καί θεωρήσεις του, ὡς ἀδιαμφησβητήτως ὀρθῶν καί τεκμηριωμένων, σέ συνδυασμό μέ τόν δυναμικό αὐθορμητισμό του, κατέστησαν τήν ἐν λόγῳ διάλεξη ἀποκαλυπτική, τόσο γιά τό παρασκήνιο τῆς ἀμφιλεγόμενης αὐτῆς συνόδου, ὅσο καί, ἐμμέσως πλήν σαφῶς, γιά τίς προθέσεις ἀλλά καί τίς ἀνασφάλειες τῶν διοργανωτῶν καί ὑποστηρικτῶν της.

Ὁ Καθηγητής τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἱστορίας κ. Βλάσιος Φειδᾶς.

Ἐν συνεχεία, παραθέτουμε τά ὅσα κατά τή ροή τοῦ λόγου καί κατά τή σειρά τῆς παρουσιάσεως τοῦ κ. Καθηγητοῦ ἐλέχθησαν καί τά ὁποῖα, ἄλλα λιγότερο καί ἄλλα περισσότερο, ἀποκαλύπτουν καί "φωτίζουν" τίς θέσεις τῶν διοργανωτῶν καί θιασωτῶν τῆς περιβοήτου "Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου" τῆς Κρήτης. Ἡ πιστότητα τῶν μεταφερομένων στηρίζεται στίς σημειώσεις μας ἀπό τήν αὐτοπρόσωπη παρουσία μας στήν ἐν λόγω διάλεξη, ἡ ὁποία ἔχει ἐπίσης καταγραφεῖ ἠχητικῶς.
Ἐκ τῶν προτέρων εἶναι σημαντικό νά ἐπισημανθεῖ ὅτι (καί) ὁ κ. Καθηγητής ἀκολουθώντας τή γραμμή πού ἀκολουθεῖ ἤ ἐπιλέγει τελευταίως ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης (βλέπε σχετική ἀναφορά του στήν ἐφετεινή Θρονική ἑορτή στό Φανάρι) περί τοῦ γεγονότος τῆς Συνόδου, προφανῶς ὡς γραμμή ἀμύνης ἔναντι τῆς θυέλλης τῶν κατά τῶν ἀποφάσεων αὐτῆς θεολογικῶν ἐπικρίσεων καί ἀποδοκιμασιῶν, μετατοπίζει τό κέντρο βάρους αὐτῆς ἀπό τίς ἀποφάσεις αὐτῆς στήν Ἐγκύκλιό της καί ἀποποιεῖται τή διεκδίκηση γι' αὐτές (τίς ἀποφάσεις) δογματικοῦ χαρακτῆρος!
Ὁ κ. Καθηγητής, λοιπόν, μεταξύ ἄλλων ἀνέφερε καί ὑπεστήριξε ὅτι:
Τό Παγκόσμιο Συμβούλιο Ἐκκλησιῶν (Π.Σ.Ε.) εἶναι διεκκλησιαστικό ὄργανο, στό ὁποῖο ἀρχικῶς οἱ Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες συμμετεῖχαν προκειμένου νά ὑπάρχει συνεργασία σέ πρακτικά μόνο θέματα (κοινωνικά κλπ.), τώρα ὅμως ἔχει ἐπεκταθεῖ σέ ὅλα, ἀσφαλῶς καί σέ θεολογικά.
Ὅπως χαρακτηριστικῶς ἀνέφερε, οἱ Ρῶσοι ἀρχικῶς ἀντιμετώπιζαν μέ μεγάλη ἐπιφύλαξη τό Π.Σ.Ε. καί θεωροῦσαν τήν καταστατική του ἀρχή καί διακήρυξη ὅτι προϋπόθεση συμμετοχῆς σ' αὐτό εἶναι ἡ πίστη στόν Χριστό ὡς Θεό καί Λυτρωτή, ὡς ἀστειότητες, ἐφ' ὅσον καί ὁ διάβολος αὐτό τό ὁμολογεῖ. Ἐν τούτοις στήν πορεία καί συνέχεια αὐτά ἐγκαταλείφθηκαν καί τελικῶς ὅλοι συμμετεῖχαν!
Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, ἐτόνισε, εἶναι ἡ μόνη ἡ ὁποία δικαιοῦται νά χαρακτηρίζεται Συνοδική Ἐκκλησία. Ἦταν δέ μειωτικό νά λέγεται ὅτι ἔχει νά ἐκφρασθεῖ σέ οἰκουμενικό ἐπίπεδο συνοδικῶς ἐδῶ καί 1200 χρόνια! Αὐτή ἡ μομφή, καίτοι δέν σταμάτησε νά λειτουργεῖ ὁ Συνοδικός θεσμός τήν περασμένη χιλιετία καί ἔχουμε κατ' αὐτήν πολλές καί σημαντικές Συνόδους, ἔπρεπε νά ἀντιμετωπισθεῖ μέ τήν πραγματοποίηση τῆς ἐπί δεκαετίες προετοιμαζομένης Μεγάλης Συνόδου. (Σημείωση ἡμ. : ἀπέφυγε ὡστόσο νά διευκρινίσει σέ ποιά κατηγορία Συνόδων ἀνήκει ἡ συγκεκριμένη διοργάνωση.)
Ὑπερασπιζόμενος τήν κανονικότητα καί ἐκκλησιολογική ἐγκυρότητα τόσο τῆς διαδικασίας, βάσει τῆς ὁποίας συνεκλήθη καί συνεδρίασε ἡ σύνοδος τῆς Κρήτης, τῆς ὁποίας ὁ ἴδιος ὑπῆρξε, ὡς ἐδήλωσε, δημιουργός, ὅσο καί τοῦ πλαισίου τῶν ἀποφάσεών της, ἐτόνισε ὅτι ἡ θεολογία μπορεῖ νά πλανᾶται, ἡ Ἐκκλησία ὅμως ποτέ! (Σημ. Ο.Τ. Οἱ Ἐπίσκοποι τοῦ Κολυμβαρίου εἶναι ἡ Ἐκκλησία;)

Τό ἡμερολογιακόν

Ἐπί τοῦ ἡμερολογιακοῦ ζητήματος, τό ὁποῖο ὑπῆρξε ἀπ' ἀρχῆς μεταξύ τῶν πρός συζήτηση θεμάτων τῆς προετοιμαζομένης Μεγάλης Συνόδου, καί τό ὁποῖο (καί) κατά τή γνώμη τοῦ ἰδίου, ἔπρεπε νά συζητηθεῖ διότι ἀποτελεῖ σοβαρό πρόβλημα στό χῶρο τῆς Ὀρθοδοξίας, ἐφ' ὅσον ἐξαιτίας τῆς γενομένης ἀλλαγῆς του καί ἡ λειτουργική ἑνότητα διεσπάσθη καί σχίσμα δημιουργήθηκε στήν Ἐκκλησία, ἀπεκάλυψε ὅτι πρό τριακονταετίας οἱ προετοιμάζοντες τήν Μεγάλη Σύνοδο ἀπευθύνθηκαν σέ ἀστρονόμους προκειμένου νά πληροφορηθοῦν τίς ἀκριβεῖς συντεταγμένες, ὥστε νά προκριθεῖ ἕνα ἀκριβές ἡμερολόγιο καί νά μελετηθεῖ τό θέμα τοῦ ἑορτασμοῦ τοῦ Πάσχα. Ἡ ἀπάντηση τῶν εἰδημόνων ἦταν ὅτι τό Ἰουλιανό εἶναι ἀκριβέστερο τοῦ Γρηγοριανοῦ καί ὅτι οἱ συντεταγμένες δέν εἶναι σταθερές.
Ἐπιπροσθέτως, ἐπί τοῦ ἰδίου θέματος, ἀνέφερε ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία ζεῖ τόν λειτουργικό χρόνο καί ὡς ἐκ τούτου εἶναι περιττές οἱ ἀλλαγές, καθώς καί ὅτι τελικῶς κρίθηκε τό θέμα "ἄωρο" νά συζητηθεῖ, ὅπως ἄλλωστε ὀρθῶς ἔτσι τό εἶχε κρίνει ἤδη ἀπό τόν 16ο αἰώνα ὁ Πατριάρχης Ἱερεμίας ὁ Β΄ ὁ Τρανός (σημ. ὁ ὁποῖος εἶχε ἀπορρίψει καί καταδικάσει Συνοδικῶς τήν τότε γενομένη ὑπό τῶν Δυτικῶν ἀλλαγή τοῦ καλενδαρίου καί τοῦ Πασχαλίου, προταθεῖσα καί στήν ὀρθόδοξο Ἀνατολή). 


Ἡ ἀντικανονικότης
καί αἱ ἀποφάσεις

Ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον εἶχε ἡ ἐπιχειρηματολογία τοῦ κ. Καθηγητοῦ ὅσον ἀφορᾶ στήν κριτική πού ἀσκεῖται, περί ἀντικανονικότητος καί ἐλλείματος Συνοδικότητος, στή σύνοδο τῆς Κρήτης, λόγω τῆς μή (δυνατότητος) συμμετοχῆς ὅλων τῶν ὀρθοδόξων ἐπισκόπων σ' αὐτήν καί τῆς ἀσκήσεως τοῦ δικαιώματος ψήφου ἀνά Ἐκκλησία καί μόνον ὑπό τοῦ Προκαθημένου μιᾶς ἑκάστης.

Οἱ δέκα Προκαθήμενοι στή "Σύνοδο" τοῦ Κολυμπαρίου (Κρήτης).

Ὑποστηρίχθηκε ὅτι μετά τήν Δ' Οἰκουμενική Σύνοδο ὅλες οἱ Σύνοδοι τῆς Ἐκκλησίας ἦταν οὐσιαστικῶς Σύνοδοι Προκαθημένων, οἱ ὁποῖοι συμμετεῖχον σ' αὐτές μετά τῶν συνοδειῶν των καί τίποτε ἄλλο! Ἀνεφέρθη χαρακτηριστικῶς ὅτι μόνο στήν Α' Οἰκουμενική Σύνοδο συμμετεῖχαν ὅλοι οἱ ἐπίσκοποι τῆς Ἐκκλησίας. Ὑπάρχουν στοιχεῖα καί μαρτυρίες πού πιστοποιοῦν (ἀνέφερε καί συγκεκριμένο παράδειγμα) ὅτι στίς Συνόδους προσκαλοῦνταν συγκεκριμένοι ἐπίσκοποι καί δέν μποροῦσε ὁ καθένας νά παραστεῖ καί συμμετάσχει. Δέν πήγαιναν ὅλοι! Οὔτε καί ὅσοι συνέβαινε νά παρεπιδημοῦν (παρατυχόντες) στόν τόπο τῆς συνεδριάσεως δέν μποροῦσαν νά συμμετάσχουν ἐάν δέν ἦταν ἐφοδιασμένοι μέ συστατικά γράμματα, ὅπως ἐπιμαρτυρεῖ συγκεκριμένο καταγεγραμμένο περιστατικό πού ἀφορᾶ σέ Οἰκουμενική Σύνοδο. Μάλιστα, ὅπως διευκρίνισε σχετικῶς ὁ κ. Καθηγητής, πρός ἐπίρρωση τῆς θέσεώς του, στήν ΣΤ' Οἰκουμενική Σύνοδο ἐζητήθησαν τά αὐθεντικά Πρακτικά τῆς Συνόδου προκειμένου νά δοθοῦν στούς πέντε Πατριάρχες γιά νά ἐπικυρωθοῦν "πρός μείζονα κραταίωση"! Καταλαβαίνετε, λοιπόν, εἶπε, ἐπί λέξει, ὁ κ. Καθηγητής ποῦ πήγαινε τό Συνοδικό σύστημα; (!) (Σημ. Ο.Τ. : Αὐτά δέν ἰσχύουν καί αἱ ἀπαντήσεις ὑπάρχουν εἰς τά φ. 2109/18.03.2016 καί φ. 2133/30.09.2016. Ὅμως συγκεκριμένως διά τό ἐπιχείρημα ὅτι χρειάζεται ἡ ἔγκρισις τῶν Πατριαρχῶν ὁ ἴδιος (Ἐκκλ. Ἱστορία Γ΄σ. 92) γράφει ὅτι τό Πατριαρχεῖον Μόσχας ἀνήκει εἰς τήν Πενταρχίαν (Ο.Τ. φ. 2122/24.06.2016). Ἑπομένως ἀπουσιάζουν δύο Πατριαρχεῖα τῆς Πενταρχίας ἀπό τήν Κρήτην!).
Στή λεπτομερή ἀναφορά του στό στάδιο τῆς πολυετοῦς προετοιμασίας τῆς συγκλήσεως τῆς Μεγάλης Συνόδου, ὁ κ. Καθηγητής ἀνεφέρθη στόν καταλυτικό ἱστορικό ρόλο τοῦ Πατριάρχου Ἀθηναγόρου, ὡς τοῦ ἀρχιτέκτονος τῆς ὅλης προσπαθείας. Ὅπως, ἐπίσης, δέν ἀπέφυγε, κάθε ἄλλο μάλιστα, τήν ἀρνητική κριτική στή στάση τῆς Ρωσίας (Πατριαρχεῖο Μόσχας) γενικῶς ἀπέναντι στήν ὅλη διοργάνωση, προετοιμασία καί πραγματοποίηση τῆς Μεγάλης Συνόδου. (Σημ. Ο.Τ. Ὁ Ἀθηναγόρας ἦτο μασῶνος (βλ. Ο.Τ. φ. 2125/15.07.2016).
Εἰδικότερον, ὅσον ἀφορᾶ στήν Ἐκκλησία τῆς Ρωσίας καί τόν Προκαθήμενό της, τούς χρέωσε τό ναυάγιο στό θέμα τοῦ Αὐτοκεφάλου, ἐπειδή δέν ἀποδέχθηκαν τήν ἐπικύρωσή του μέ μόνη τήν ὑπογραφή τοῦ Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως, ἀντί ὅλων τῶν Προκαθημένων, ἤ, τουλάχιστον, καί τοῦ Προκαθημένου τῆς μητέρας Ἐκκλησίας, ἐκ τῆς ὁποίας θά γινόταν ἡ ἀπόσπαση, ὅπως αὐτοί ὑποστήριζαν. Ὅπως ἀπεκάλυψε, ὁ σχετικός κανονισμός ἦταν φτιαγμένος ἀπό τόν ἴδιο καί δέν μποροῦσε νά ἔχει ἔλειμμα!
Ἐτόνισε ὅτι κατά τήν προετοιμασία ὅλοι εἶχαν συμφωνήσει σέ ὅλα καί ἑπομένως οἱ ἐκ τῶν ὑστέρων ἀντιδράσεις δέν εἶναι εἰλικρινεῖς, ὅπως π.χ. τῆς Ἐκκλησίας τῆς Βουλγαρίας, ἡ ὁποία ὑπέγραψε τά πάντα στή Σύναξη τῶν Προκαθημένων. Μόνη ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἀντιοχείας δέν εἶχε ὑπογράψει, λόγω τῆς γνωστῆς διαφορᾶς της μέ τό Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων (ὑπόθεση Κατάρ).
Ἀποκαλυπτικός ὑπῆρξε καί γιά τό ζήτημα τοῦ δευτέρου Γάμου τῶν ἐν χηρεία Κληρικῶν, τό ὁποῖο, ὅπως ἀνέφερε, συζητήθηκε καί ὑπέρ τοῦ ὁποίου τάχθηκαν ἐνθέρμως τόσο τό Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως, ὅσο καί τό Πατριαρχεῖο Ρουμανίας. Ὡστόσο, ὑποστήριξε ὅτι τό θέμα δέν μπορεῖ νά βρεῖ λύση λόγῳ τῆς θέσεως πού ἐκφράζεται μέ ἀπόφαση τῆς Δ' Οἰκουμενικῆς Συνόδου καί δέν εἶναι δυνατόν νά παραθεωρηθεῖ.
Παρά τήν γενικότερη ὑπεράσπιση τῶν γενομένων καί τήν στήριξη τῆς κανονικότητός των, τήν ὁποία σταθερῶς συνδύαζε μέ τήν ἰδική του συμμετοχή στήν δημιουργία των, ἐπέκρινε, χωρίς ὅμως τήν ἀναγκαία αἰτιολόγηση μιᾶς τέτοιας ἐξαιρέσεως, τήν καταστροφική, ὅπως ἀνέφερε, συγχώνευση δύο ὑφισταμένων ξεχωριστῶν καί διαφορετικῶν κειμένων ἐκ τῶν ὁποίων προέκυψε τό τελικό καί πλέον ἐπίμαχο Κείμενο τῆς συνόδου τῆς Κρήτης περί τῶν σχέσεων τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μέ τόν λοιπό χριστιανικό κόσμο.
Τό ἐν λόγω Κείμενο προέκυψε ἀπό τήν συνένωση δύο ξεχωριστῶν κειμένων καί τήν ἀνάμιξη στοιχείων πού ἀφοροῦν σέ πολυμερεῖς διαλόγους, μέ στοιχεῖα πού ἀφοροῦν σέ διμερεῖς διαλόγους (δύο ἐντελῶς διαφορετικές περιπτώσεις καί καταστάσεις) καί μάλιστα σέ διαδικασία ἑνώσεως καί κοινωνίας! (σημ. μέ αὐτή τήν ἀναφορά ὡς ἐξήγηση δικαιολόγησε τίς ἀσάφειες τοῦ κειμένου καί κατ' ἐπέκταση τίς ἀντιδράσεις πού αὐτό προκάλεσε).
Ἀκόμη, ἰδιαιτέρως ἀποκαλυπτικός ὑπῆρξε ὅταν ἀνέφερε ὅτι τό "μυστικό" τῆς τελικῆς "ἀποτυχίας" τῶν δύο Σέρβων Ἐπισκόπων, τοῦ Μαυροβουνίου κ. Ἀμφιλοχίου καί τοῦ Μπάτσκας κ. Εἰρηναίου, νά παρεμποδίσουν καί ἀποτρέψουν τήν προώθηση συγκεκριμένων Κειμένων καί Ἀποφάσεων ἐξασφαλίσθηκε μέ τήν ἐπιλογή τοῦ Πατριάρχου τῆς Σερβίας νά συμμετάσχουν στή Σερβική ἀντιπροσωπεία Ἐπίσκοποι τῆς Διασπορᾶς μέ ἄντικρυς διαφορετικές πρός ἐκείνους θέσεις! Αὐτοί ἀποτελοῦσαν τήν πλειοψηφία καί ἔτσι διευκολύνθηκε ἡ ἐπίτευξη συμφωνίας. Πρόκειται γιά τήν περίπτωση τῶν Ἐπισκόπων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ὑποστήριξαν ὅτι εἶναι ἀδύνατον νά γυρίσουν στίς ἐπισκοπές των, ὅπου συνυπάρχουν μέ τούς Ρωμαιοκαθολικούς, ἔχοντας ἀποφασίσει ὅτι ὁ Ρωμαιοκαθολικισμός δέν εἶναι Ἐκκλησία!
Ὁ Καθηγητής μέ ἀφοπλιστική ἄνεση καί μᾶλλον ὠμή εἰλικρίνεια ἀπεκάλυψε ὅτι ἦταν προαποφασισμένο (ἀπό ποιόν;) νά δοθοῦν στούς Σέρβους καί τούς Ἑλλαδίτες ὅ,τι ζητήσουν, γιά νά μή φύγουν! Ἔτσι, ὅλα ἔγιναν δεκτά! Σ' αὐτό μάλιστα τό σημεῖο ἔγινε καί μία ἀπαξιωτική ἀναφορά στό πρόσωπο τοῦ Μητροπολίτου Ναυπάκτου, ὅσον ἀφορᾶ στήν διαφωνία του μέ τόν Περγάμου Ἰωάννη Ζηζιούλα, ἐξαιτίας τῆς ὁποίας, ὡς ἐλέχθη, ἐνοχλημένος ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης τούς εἶπε ὅτι δέν ἀφορᾶ τή Σύνοδο κι ἄς πᾶνε νά τά βροῦν οἱ δυό τους!
Μεταξύ τῶν ὑπολοίπων θεμάτων, τά ὁποῖα συνεζητήθησαν καί ἐπί τῶν ὁποίων ὑπῆρξαν σχετικές ἀποφάσεις στή σύνοδο τῆς Κρήτης, ὁ κ. Καθηγητής ἐπέλεξε νά σχολιάσει καί τό θέμα τῶν μικτῶν Γάμων (ὀρθοδόξων καί αἰρετικῶν). Οὐσιαστικῶς ὑποστήριξε τά ἀποφασισθέντα μέ τήν ἐπιχειρηματολογία ὅτι τά γενόμενα δέν ἀπογίνονται, οἱ μικτοί Γάμοι εἶναι μία πραγματικότητα  πού στήν Ἀμερική φθάνει τό 92% τῶν τελουμένων Γάμων καί ὅτι ἡ οἰκονομία ἐν προκειμένω εἶναι ἐπιβεβλημένη.

Πολιτική καί δοσοληψίαι

Ἐντύπωση προκάλεσε ἡ διαφωνία τοῦ κ. Καθηγητοῦ πρός ὅσους ὑποστηρίζουν ὅτι ἡ ἀποχή τῶν τεσσάρων Ἐκκλησιῶν ἐκ τῆς Μεγάλης Συνόδου καί οἱ ἀντιδράσεις των ἔναντι αὐτῆς ὀφείλονται σέ πολιτικούς λόγους ἤ πολιτικές παρεμβάσεις τῶν Κυβερνήσεων τῶν ἀντιστοίχων χωρῶν. Ἡ τοποθέτηση τοῦ κ. Φειδᾶ ἦταν σαφής καί καταγγελτική: Οἱ λόγοι δέν εἶναι πολιτικοί, ὑποστήριξε κατηγορηματικῶς. Εἶναι καθαρά ἐκκλησιαστικοί καί μάλιστα ὑποκινούμενοι ἀπό τό Πατριαρχεῖο τῆς Μόσχας, τό ὁποῖο καί ἐνέπλεξε τούς πολιτικούς παράγοντες, ἀκόμη καί μέ παρεμβάσεις σέ Πρεσβεῖες ξένων χωρῶν κατά τῆς Μεγάλης Συνόδου! (Σημ. Ο.Τ. : Ὁ κ. Φειδᾶς ἐπιβεβαιώνει πανηγυρικῶς ὅσα ὁ Ο.Τ. ἔγραψεν, ἁπλῶς ἐπιχειρεῖ νά καταστήση ὑπεύθυνον τήν Μόσχαν. Ἄν δέν ὑπῆρχεν ἀνάμειξις τῶν Η.Π.Α. θά ἀντέδρα τό ἴδιον ἡ Μόσχα;).

Περί τῶν ἐπικριτῶν

Τέλος, ἰδιαιτέρως ἀποκαλυπτικός ἦταν αὐτός ὁ ἀφανής γιά τούς πολλούς μεγάλος παρασκηνιακός παράγων τῆς συγκλήσεως τῆς συνόδου τῆς Κρήτης, ὁ κ. Βλάσιος Φειδᾶς, ὁμότιμος Καθηγητής τῆς Ἐκκλησιαστικῆς Ἰστορίας καί στενός συνεργάτης τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου, στίς τοποθετήσεις του περί τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί τοῦ ἐπιμάχου Κειμένου περί τῶν σχέσεων τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μετά τῶν αἱρετικῶν.
Κατά τόν κ. Φειδᾶ, οὐδέποτε ἀμφισβητήθηκε ὅτι ὑπάρχουν Ἐκκλησίες ἐκτός τῆς Ἐκκλησίας! Σήμερα τό ἀντίθετο, δηλαδή ὁ ἰσχυρισμός ὅτι ἐκτός τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας δέν ὑπάρχουν (καί) ἄλλες Ἐκκλησίες, εἶναι "θεολογικός νεολογισμός"! Μετά τά συμφωνηθέντα στό Porto Alegre, δέν ὑπάρχει Οἰκουμενισμός. Ἄλλωστε ὁ Οἰκουμενισμός εἶναι πλέον μία κίνηση ἀναγκαία γιά μᾶς, ἐφ' ὅσον ἔχουμε τή Διασπορά πού ζεῖ ἐκεῖ μέσα.
Ἐξάλλου διαβάζοντας τά κείμενα τῶν ἐναντιουμένων, ὅπως τῶν Ἁγιορειτῶν, μεταξύ τῶν ὁποίων,  ἀνέφερε ὁ κ. Καθηγητής, ἦταν καί ὁ φίλος του π. Γεώργιος Καψάνης, διεπίστωσε (ὅτι) δέν ἔχουν νά ἀντιπροτείνουν κάτι ἄλλο!
Ἀκούω, σχολίασε πρός τό τέλος τῆς διαλέξεώς του ὁ κ. Καθηγητής, γιά τήν ἀπόρριψη ἐκ μέρους τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Βουλγαρίας τῶν Ἀποφάσεων τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης. Καί λέω: Ποιός τούς ζήτησε τή γνώμη τους; Ποιός τούς ἀνέθεσε νά τήν κρίνουν; Ἀγνοοῦν ὅτι μόνο Δογματικά Κείμενα Οἰκουμενικῶν Συνόδων τίθενται σέ κρίση;
Ὅμως, ἡ πλέον ἀφοπλιστική καί καίρια ἐπισήμανση τοῦ κ. Φειδᾶ μέ τήν ὁποία ρίχνει τό γάντι στούς ἐπικριτές τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης, τουλάχιστον σ' ἐκείνους οἱ ὁποῖοι συμμετεῖχαν στίς ἐργασίες της, εἶναι ἡ ἑξῆς:
Ἡ Σύνοδος τῆς Κρήτης ἐπέτυχε τό σκοπό της ἐφ' ὅσον πραγματοποιήθηκε. Τό ἔργο της κρίνεται ἐπιτυχές. Σ' αὐτή τή Σύνοδο δέν ἔλειψε ὁ χρόνος, οὔτε ἡ δυνατότητα νά μιλήσει κάποιος πού ἤθελε μέ τή σειρά του. Τό θέμα εἶναι ὅτι ἐπί τῆς οὐσίας κανείς δέν ἤθελε νά μιλήσει καί δέν εἶχε νά προτείνει κάτι. Αὐτά πού γράφονται τώρα εἶναι ἀηδίες!

Ἀντί Ἐπιλόγου

Πρίν κλείσουμε αὐτό τό ἄρθρο, τό ὁποῖο μέσῳ τῆς σχετικῆς ἐνημερώσεως ἐπιδιώκει νά προβληματίσει τούς ὀρθῶς ἀγωνιώντας περί τῶν τεκταινομένων, ἐπισημαίνουμε ὅτι  εἴτε μέ ἀληθοφανῆ ἐπιχειρήματα, εἴτε μέ διαστροφή, εἴτε μέ παραπλάνηση, εἴτε μέ ἀπειλές, εἴτε μέ ἀπάτες, εἴτε μέ μεθοδικότητα, εἴτε μέ τακτικισμούς, εἴτε μέ δικαιολογίες καί προφάσεις, εἴτε ἀπροκαλύπτως, ὁ παναιρετικός Οἰκουμενισμός προωθεῖται καί προάγεται σταδιακῶς, σταθερῶς καί μᾶλλον κατ' οὐσίαν ἀνεμποδίστως.
Ἡ ἀντίσταση πρός αὐτόν καί ἡ ἀναχαίτισή του πλέον δέν ἐξαρτᾶται ἀπό εὐσεβεῖς λόγους ἤ ἀπολογητικές ἀντιλογίες, ἀλλά ἀποκλειστικῶς καί μόνον ἀπό τήν αὐστηρή ἐφαρμογή ὅσων ἡ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας καί τό παράδειγμα τῶν Ἁγίων Πατέρων προβλέπουν σχετικῶς καί ἐπιτάσσουν.
Ἄνευ τῆς ἀληθείας, ἡ ἑνότης δέν ὁδηγεῖ στή σωτηρία! Ἡ ἑνότης δέν αὐτονομεῖται ἀπό τήν ἀλήθεια, οὔτε ἡ ἀλληλοαναγνώρισις καί κοινωνία τῶν ἱεραρχῶν οἱ ὁποῖοι δέν ὀρθοτομοῦν τήν ἀλήθεια ἐκφράζει τήν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας. Γι' αὐτό ὁ λόγος τῶν Ἁγίων Πατέρων, συνοψιζόμενος στόν λόγο τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ περί τῆς ἀπαραιτήτου σχέσεως τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ μέ τήν ἀλήθεια καί τανάπαλιν, ἀποτελεῖ κριτήριο ἀληθοῦς ἐκκλησιαστικότητος καί Ὀρθοδοξίας.
                      «Ποῖος κλῆρος, ποία μερίς, τίς γνησιότης πρός τήν Χριστοῦ ἐκκλησίαν, τῷ συνηγόρῳ τοῦ ψεύδους, ἐκκλησίαν, ἥ “στύλος καί ἑδραίωμα τῆς ἀληθείας” κατά Παῦλόν ἐστιν, ἥ καί μένει χάριτι Χριστοῦ διηνεκῶς ἀσφαλής καί ἀκράδαντος, ἐστηριγμένη παγίως οἷς ἐπεστήρικται ἡ ἀλήθεια; Καί γάρ οἱ τῆς τοῦ Χριστοῦ ἐκκλησίας τῆς ἀληθείας εἰσί · καί οἱ μή τῆς ἀληθείας ὄντες οὐδέ τῆς τοῦ Χριστοῦ ἐκκλησίας εἰσί, καί τοσοῦτο μᾶλλον, ὅσον ἄν καί σφῶν αὐτῶν καταψεύδοιντο, ποιμένας καί ἀρχιποίμενας ἱερούς ἑαυτούς καλοῦντες καί ὑπ’ ἀλλήλων καλούμενοι · μηδέ γάρ προσώποις τόν χριστιανισμόν, ἀλλ’ ἀληθείᾳ καί ἀκριβείᾳ πίστεως χαρακτηρίζεσθαι μεμυήμεθα» (Γρηγ. Παλαμᾶ Συγγράμματα, Π. Χρήστου, τόμος 2, σελ. 627 καί ΕΠΕ 3, 606).

Σημ. Ο.Τ. : Ὅ ὅρος "Σύνοδος" διά τά γενόμενα εἰς Κολυμβάρι χρησιμοποιεῖται προφανῶς συμβατικῶς διά λόγους συνεννοήσεως.