Translate

Παρασκευή, 17 Νοεμβρίου 2017

ΕΚΚΛΗΣΙΑ Γ.Ο.Χ. ΕΛΛΑΔΟΣ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΚΟΡΙΝΘΟΥ

ΙΕΡΑ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ
ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ
ΞΥΛΟΚΕΡΙΖΑ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ


Τήν προσεχή Τετάρτη 22 Νοεμβρίου 2017 ( 9η Νοεμβρίου, κατά τό ἐκκλησιαστικό ἡμερολόγιο) θά ἑορτασθεῖ ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου τοῦ ἐν Αἰγίνῃ, τοῦ θαυματουργοῦ, στό φερώνυμο ἐκκλησάκι στή Ξυλοκέριζα Κορινθίας (οἰκισμός "Κοσμᾶ Αἰτωλοῦ").
Τήν παραμονή (Τρίτη 21/11/2017, τό ἀπόγευμα) θά τελεσθεῖ πανηγυρικός Ἑσπερινός, μέ Λιτή καί Ἀρτοκλασία, περί ὥρα 5 μ. μ.
Τό πρω τῆς Ἑορτῆς (Τετάρτη 22/11/2017) καί περί ὥρα 7 π. μ. θά τελεσθεῖ ὁ Ὄρθρος καί ἐν συνεχείᾳ Θεία Λειτουργία, μετά Ἀρτοκλασίας καί Θείου Κηρύγματος. Θά ἀκολουθήσει λιτάνευση τῆς ἱερᾶς Εἰκόνος τοῦ Ἁγίου καί τμήματος τῶν ἱερῶν Λειψάνων Του. Κατόπιν, θά προσφερθεῖ στούς παρευρισκομένους τό καθιερωμένο κέρασμα, στό προαύλειο τοῦ Ναοῦ.
Καλοῦνται, ὅλοι οἱ εὐσεβεῖς καί τιμῶντες τή μνήμη τοῦ θαυματουργοῦ Ἁγίου, νά προσέλθουν στήν Πανήγυρη γιά νά λάβουν τήν εὐλογία Του.


Ἐκ τῆς Ἐκκλ/κῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ἱ. Ναοῦ  


Σάββατο, 11 Νοεμβρίου 2017

Ἕνα θαρραλέο σχόλιο ἀνωνύμου σχολιαστοῦ
σέ τοποθέτηση τοῦ ἀντι-οἰκουμενιστοῦ νεοημερολογίτου κληρικοῦ π. Παϊσίου Παπαδοπούλου
 περί ἀνάγκης "παύσεως
τοῦ παλαιοημερολογιτικοῦ σχίσματος".


"ΣΥΝΤΕΤΑΓΜΕΝΕΣ ΠΛΕΥΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟ  ΠΛΟΥ"
 Γράφει ὁ Ἀρχιμανδρίτης π. Παίσιος Παπαδόπουλος, Ἡγούμενος  Ἱ. Μ. Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ Φιλώτα:"....8ον Σκοπός μας στην αποτείχιση δεν είναι να φύγουμε από την Εκκλησία αλλά να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις να συγκληθεί μια όντως Ορθόδοξη Σύνοδος η οποία θα καταδικάσει την αίρεση,  θα παύσει το παλαιοημερολογητικό Σχίσμα, που θα διατρανώσει την Ορθόδοξη  Παράδοση και θα φέρει την ειρήνη και την ανακούφιση στις ορθόδοξες συνειδήσεις....."



Ἡ ἀναφορά τοῦ π. Παϊσίου σέ "παλαιοημερολογιτικό σχίσμα" εἶναι ἐσφαλμἐνη καί τόν ἀδικεῖ ὡς εἰλικρινῶς ἀνησυχοῦντα γιά τή σωτηρία του καί τήν ἀλήθεια ἐν γένει. Στήν εὐγενικότερη διατύπωσή του, τό ζήτημα πρέπει νά κατονομάζεται ὡς ἡμερολογιακό σχίσμα, ἐφ' ὅσον δέν ἔχουμε τήν γενναιότητα νά παραδεχθοῦμε τό ἀπολύτως ἀκριβές, δηλαδή ὅτι πρόκειται γιά νεοημερολογιτικό σχίσμα, ὑπό τήν ἁπλή καί λογική καί πραγματική ἔννοια ὅτι ἡ (κατά τό ἔτος 1924) ἐπιβολή τοῦ νέου ἡμερολογίου ἐδημιούργησε τό Σχίσμα, ὡς ποιητική αὐτοῦ αἰτία. Ἀλλοίμονον, ἐάν θεωροῦμε ὅτι ἠθικοί αὐτουργοί τοῦ σχίσματος εἶναι οἱ πιστοί οἱ ὁποῖοι ἠθέλησαν νά μείνουν ἐν οἷς ἔμαθον καί ἐγεννήθησαν καί ἀνετράφησαν. Διαφορετικῶς, τί νόημα ἔχει νά τίθεται θέμα "παλαιοημερολογιτικοῦ σχίσματος" πρός "παῦσιν"; Εἶναι παράλογον καί ψευδεπίγραφον! Διότι, πῶς ἄραγε θά παύσει-θεραπευθεῖ τό παλαιοημερολογιτικόν, κατά τόν π. Πασιον, σχίσμα; Μήπως μετά τούς ἀπάνθρωπους καί ἀντιχριστιανικούς διωγμούς, τούς ὁποίους ὑπέστησαν, κατά τό παρελθόν, οἱ λεγόμενοι παλαιοημερολογίτες, ὑπό τῶν νεοημερολογιτῶν, τώρα πρός ἀπάλειψη τοῦ δῆθεν "παλαιοημερολογιτικοῦ σχίσματός" των θά τούς ἐξολοθρεύσουν ἤ ἐξορίσουν ἤ δολοφονήσουν ἤ μήπως θά τούς ἐξαφανίσουν, διά νά μή ὑφίσταται αὐτό; Ἄς εἴμαστε λίγο πιό προσεκτικοί! Ἤ, μήπως, πιστεύει κανείς ὅτι πρόκειται οἱ λεγόμενοι παλαιοημερολογίτες, οἱ διελθόντες διά πυρός καί ὕδατος διωγμῶν καί λοιδοριῶν καί κατηγοριῶν καί συκοφαντιῶν μέχρι σήμερον καί ἐμμένουν ἀταλάντευτα στήν προσήλωσή τους στήν ἑορτολογική Παράδοση τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας (καί μάλιστα ἀκοινώνητοι πρός τήν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ!), θά ἀλλάξουν φρόνημα καί θέσεις; Αὐτό, λογικῶς, ἀποκλείεται! Ἑπομένως, διά νά μή λέμε λόγια ἄνευ οὐσίας, ἄς συναισθανθοῦμε τίς εὐθύνες μας καί ἄς εἴμεθα εἰλικρινεῖς πρωτίστως μέ τόν ἑαυτόν μας παραδεχόμενοι τήν λογική ἐκδοχή ὅτι ἀντιμετώπιση τοῦ λεγομένου ἡμερολογιακοῦ σχίσματος δέν μπορεῖ παρά νά σημαίνει ἕνα καί μόνο πράγμα: Ἀπάλειψη τοῦ αἰτίου τοῦ σχίσματος, τό ὁποῖο, διά τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ νέου ἡμερολογίου προκλήθηκε στό ὀρθόδοξο πλήρωμα, δηλαδή διόρθωση τοῦ λάθους, τό ὁποῖο ἀποτελεῖ καί κατεγράφη ὡς παγκόσμιο σκάνδαλο! Ὅπερ ἐστί μεθερμηνευόμενον, ἐπιστροφή στήν ἑορτολογική Παράδοση τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, δηλαδή ἐγκατάλειψη τῆς ἡμερολογιακῆς καινοτομίας. Τότε, λογικῶς, εἰλικρινῶς καί ἐκκλησιαστικῶς, θά ὑπάρξουν οἱ προϋποθέσεις, ἐφ' ὅσον προηγουμένως ἀποκηρυχθοῦν ὅλα τά ἔργα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ (Ἐγκύκλιος τοῦ 1920, Π.Σ.Ε., βλάσφημη ἄρση τῶν ἀναθεμάτων, ἀντορθόδοξες συμφωνίες καί Κείμενα Θεολογικῶν Διαλόγων, οἰκουμενιστική ψευδοσύνοδος τῆς Κρήτης, κ.ο.κ.) γιά μία κατά Θεόν ἕνωση ἐν τῆ Ἀληθείᾳ καί κυρίως ἐν τῆ Μιᾶ, Ἁγίᾳ, Καθολικῆ καί Ἀποστολικῆ Ἐκκλησίᾳ τοῦ Χριστοῦ!

Πέμπτη, 9 Νοεμβρίου 2017

Ἐκκλησιαστική συνέπεια

τοῦ Μητροπολίτου (Ν.Ε.) Ναυπάκτου κ. Ἱεροθέου (Βλάχου)





Στό κείμενο μέ τίτλο «Σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρός τόν λοιπόν Χριστιανικόν κόσμον», πού τέθηκε στήν Σύνοδο τῆς Κρήτης γιά συζήτηση καί ψήφιση, γινόταν λόγος γιά τίς ἄλλες ἐκτός ἀπό τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία «Χριστιανικές Ἐκκλησίες καί Ὁμολογίες».

Κατά τήν συζήτηση προτάθηκε ἀπό τρεῖς Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες ἀντί νά γραφῆ «Χριστιανικές Ἐκκλησίες καί Ὁμολογίες» νά γραφῆ «ἑτερόδοξες Ἐκκλησίες», «ἑτερόδοξες Κοινότητες», «Χριστιανικές Κοινότητες». Τελικά ἀποφασίσθηκε νά χρησιμοποιηθῆ ὁ ὅρος «ἑτερόδοξες Ἐκκλησίες καί Ὁμολογίες», καί νά προσδιορισθοῦν ἔτσι «μέ τήν ἱστορική τους ὀνομασία».

Ἑπομένως, τό τελικό κείμενο κάνει λόγο γιά «ἑτερόδοξες Ἐκκλησίες καί Ὁμολογίες». Προφανῶς ὡς «ἑτερόδοξες Ἐκκλησίες» χαρακτηρίζονται οἱ λεγόμενες Ἀνατολικές «Ἐκκλησίες», δηλαδή οἱ Ἀντιχαλκηδόνιοι ἤ Μονοφυσίτες, καί οἱ Νεστοριανοί, τῶν ὁποίων οἱ θεολογικές ἀπόψεις καταδικάστηκαν ἀπό τίς Οἰκουμενικές Συνόδους Δ', Ε' καί ΣΤ', καθώς ἐπίσης καί οἱ Ρωμαιοκαθολικοί, τῶν ὁποίων οἱ ἀπόψεις γιά τό filioque καί γιά τό actus purus καταδικάσθηκαν ἀπό τίς Οἰκουμενικές Συνόδους Η' καί Θ', ἐνῶ ὡς «Ὁμολογίες» χαρακτηρίζονται οἱ Προτεσταντικές ὁμάδες καί οἱ Ἀγγλικανοί.

Ὁ ὅρος ἑτερόδοξος σαφῶς ἐννοεῖται ὡς διαφορετικός ἀπό τό ὀρθόδοξος καί συνεπῶς αἱρετικός. Οἱ ὅποιες προσπάθειες πού καταβάλλονται ἀπό νεώτερους θεολόγους νά ἀποσυνδεθοῦν οἱ ὅροι ἑτερόδοξος καί αἱρετικός, εἶναι προφανῶς ἀστήριχτες καί ἐντάσσονται μέσα στήν σύγχρονη νοοτροπία τῆς «δημιουργικῆς ἀσάφειας». Ὅμως μέ «δημιουργικές ἀσάφειες» δέν μπορεῖ νά ἐκφράζεται ἡ ὀρθόδοξη θεολογία.

Πάντως, ἡ τελική ἀπόφαση τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης γιά «ἑτερόδοξες Ἐκκλησίες» χειροκροτήθηκε ἀπό τούς παρόντες Προκαθημένους, Ἐπισκόπους, μοναχούς καί λαϊκούς.

Αὐτό σημαίνει ὅτι ἡ ἀπόφαση αὐτή εἶναι δεσμευτική καί αὐτό ἀναφέρεται κυρίως γιά αὐτούς πού ὑπέγραψαν τό κείμενο αὐτό. Εἶναι εὐνόητον ὅτι ἀπό τότε καί στήν συνέχεια, μέχρι νά γίνη κάποια ἄλλη Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος, θά πρέπει νά ὁμιλοῦν γιά ἑτερόδοξες Ἐκκλησίες. Γιά παράδειγμα, νά λένε «ἡ ἑτερόδοξη Ἐκκλησία τῆς Ρώμης» καί ὄχι «ἡ Ρωμαιοκαθολική Ἐκκλησία», καί «οἱ Χριστιανικές Ὁμολογίες», γιά τούς Προτεστάντες, καί ὄχι «οἱ Χριστιανικές Ἐκκλησίες».

Ἡ συνέπεια εἶναι ἐκείνη ἡ ὁποία πρέπει νά χαρακτηρίζη τίς πράξεις μας καί τούς λόγους μας. Δέν εἶναι δυνατόν ἄλλα νά ὑπογράφουμε καί ἄλλα νά ὁμολογοῦμε.

Τό γράφω αὐτό, γιατί οἱ ἴδιοι πού ὑπέγραψαν τό κείμενο στήν Κρήτη ὡς «ἱστορική ὀνομασία τῶν ἑτεροδόξων Ἐκκλησιῶν καί Ὁμολογιῶν», ἀμέσως μετά τήν Σύνοδο τῆς Κρήτης ἐξακολουθοῦν νά ὁμιλοῦν γιά Ἐκκλησίες. Καί δέν μποροῦν νά ἰσχυρίζωνται ὅτι δέν μποροῦμε νά ἑτεροπροσδιορίζουμε τούς ἄλλους, γιατί αὐτοί οἱ ἴδιοι στό συγκεκριμένο κείμενο τούς ἑτεροπροσδιόρισαν!

Ἑπομένως, στίς ἡμέρες μας ὡς Ἐπίσκοποι πρέπει νά ὁμολογοῦμε αὐτό πού ὑποσχεθήκαμε πρίν τήν χειροτονία μας σέ Ἐπίσκοπο, ἤτοι ἀποδεχόμαστε τίς ἀποφάσεις τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων πού χαρακτηρίζουν τούς ἑτεροδόδους ὡς αἱρετικούς, ἤ τοὐλάχιστον νά εἴμαστε συνεπεῖς σέ αὐτά πού ὑπογράφουμε, δηλαδή νά τίς χαρακτηρίζουμε «ἑτερόδοξες Ἐκκλησίες καί Ὁμολογίες». Ὅλα τά ἄλλα εἶναι δικαιολογίες, σκοπιμότητες καί θεολογικός βερμπαλισμός.

Περιοδικό "Παρέμβαση"


ΣΧΟΛΙΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ: Φιλότιμη ἡ προσπάθεια τοῦ κ. Ἱεροθέου (Μητρ/του τῆς Νεοημερολογιτικῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος) νά καταδείξει, ἐπικαλούμενος τά αὐτονόητα, τήν ἐκκλησιαστική ἀ-συνέπεια τῶν ἀδελφῶν καί συνεπισκόπων του, ὅσον ἀφορᾶ στά κείμενα τῆς λεγομένης ἁγίας καί μεγάλης Συνόδου τῆς Κρήτης (κατά τό γράμμα κάποιων μεμονωμένων διατυπώσεων), τά ὁποῖα ὑπέγραψαν (καί) ἐν σχέσει πρός ὅσα οἱ ἴδιοι συνεχίζουν νά ὑποστηρίζουν καί ὁμολογοῦν καθημερινῶς περί τῶν αἱρετικῶν, π.χ. τῶν λεγομένων ρωμαιοκαθολικῶν, ὡς δῆθεν Ἐκκλησίας. Μήπως, ὅμως, αὐτοῦ τοῦ εἴδους οἱ "καταδείξεις" εἰς οὐδέν ὠφελοῦν, ὅταν εἶναι πασιφανές ὅτι οἱ οἰκουμενίζοντες δέν "θίγονται" τοιουτοτρόπως, διότι,  οὕτως ἤ ἀλλέως, τό μεῖζον ἐν προκειμένῳ εἶναι τό ζητούμενον δι' αὐτούς ἀποτέλεσμα.  Δηλαδή, τό ἐάν ὁ σκοπός των προωθεῖται καί ἐάν ὁ στόχος των, ὅσον ἀφορᾶ στίς ἀποφάσεις τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης, ἐπετεύχθη. Καί, δυστυχῶς, αὐτά συνέβησαν ἀναμφιβόλως, καθότι ἰδιαιτέρως τό διαβόητο Κείμενο "Σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρός τόν λοιπόν Χριστιανικόν κόσμον", παρά τίς ὅποιες, ἐλάχιστες πάντως, ὀρθοδοξοφανεῖς τοποθετήσεις του, καταφάσκει πλήρως στόν παναιρετικό Οἰκουμενισμό ("Οἰκουμενική Κίνηση") καί στό ἐπίσημο ὄργανό του, τό παναιρετικό "Παγκόσμιο Συμβούλιο τῶν Ἐκκλησιῶν", ἡ συμμετοχή τῶν λεγομένων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν στό ὁποῖο καί θεωρητικῶς καί πρακτικῶς, τώρα πλέον "Συνοδικῶς καί Πανορθοδόξως" (διά τῶν ἀποφάσεων τῆς "Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου τῆς Κρήτης"), τίς καθιστᾶ ἐν τοῖς πράγμασιν, ὄχι ἁπλῶς ἐκκλησιαστικῶς ἀ-συνεπεῖς, ἀλλά ἀντορθοδόξους καί, οὐσιαστικῶς, κάτι χειρότερον: ἐκκλησιομάχους! Ἑπομένως, τά περί ἀ-συνεπείας, ἤ, μᾶλλον, ἡ ἔγκληση περί μή ἐκκλησιαστικῆς συνεπείας τῶν συνειδητῶς οἰκουμενιζόντων καί ταῦτα μάλιστα ἐν τῶ παρόντι καιρῶ λεγόμενα καί ὑποστηριζόμενα, πολύ ἀπέχουν ἀπό τόν ὀφειλόμενο μετά παρρησίας ἔλεγχο τῶν μειοδοτῶν τῆς Πίστεως καί τήν ἐπίσης ὀφειλομένη πεπαρρησιασμένη ὁμολογία τῆς Ὀρθοδοξίας! Ἅπερ ἔδει δεῖξαι, ἀγαπητοί κύριοι τοῦ λεγομένου ἀντι-οἰκουμενιστικοῦ μετώπου, καί μάλιστα οὐχί μόνον ἐν λόγοις, ἀλλά καί, κυρίως, ἐν ἔργοις, διότι, ὡς γνωστόν, "οὐκ ἐν γράμμασιν, ἀλλ' ἐν πράγμασιν ἡμῖν ἡ εὐσέβεια", σύμφωνα μέ τή διδασκαλία καί τό παράδειγμα τῶν Ἁγίων μας Πατέρων. 

Σάββατο, 4 Νοεμβρίου 2017

Μικρό ἱστορικό μαζί μέ πρόσφατο φωτογραφικό ὁδοιπορικό 


Στό ἡσυχαστήριο
Παναγίας Πορταϊτίσσης-Ἁγίου Νεκταρίου
στό Χαλκί Κορινθίας
























Στούς πρόποδες τοῦ ὄρους Φωκᾶ (πλησίον τῆς κορυφῆς τοῦ ὁποίου ὑπάρχει ἀσκητήριο καί σπηλαιώδης Ναός ἐπ' ὀνόματι τῆς "Ζωοδόχου Πηγῆς") στή βορειοδυτική Κορινθία, βρίσκεται τό μικρό ἡσυχαστήριο τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου. Τό ἀνήγειρε τό 1971 ὁ μοναχός Θεοδόσιος (Καρανάσιος), τοῦ ὁποίου ἡ κατά κόσμον πρώην σύζυγος καί ἡ θυγατέρα του ἐμόνασαν (καί ἐκοιμήθησαν) στήν Ἱερά Μονή Παναγίας, Κερατέας Ἀττικῆς. Ἀπό 30ετίας περιῆλθε, δι' ἀγορᾶς, στήν ἰδιοκτησία τοῦ διαχειριστοῦ τοῦ παρόντος ἱστολογίου. Περιλαμβάνει ἕνα διώροφο κτίσμα, ὅπου ὑπάρχουν ἕνας μικρός ναός, ἐπ' ὀνόματι τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου ἐπ. Πενταπόλεως τοῦ ἐν Αἰγίνῃ τοῦ Θαυματουργοῦ, δύο κελλάκια, μία Τράπεζα, μία Κουζίνα καί οἱ ἀναγκαῖοι ἀποθηκευτικοί κλπ, χῶροι. Τό κτίσμα βρίσκεται ἐντός κτήματος τριῶν στρεμμάτων μέ ἐλαιόδενδρα. Τό ἐκκλησάκι πανηγυρίζει δύο φορές ἐτησίως: Μία, στή μνήμη τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου (9 Νοεμβρίου) καί δεύτερη, τήν Τρίτη  τοῦ Πάσχα (Τρίτη τῆς Διακαινησίμου Ἑβδομάδος) πρός τιμήν τῆς Παναγίας Πορταϊτίσσης, ἡ ὁποία τιμᾶται κατ' αὐτήν τήν ἡμέρα στό Ἅγιον Ὄρος. Στό μικρό Ναό τοῦ ἡσυχαστηρίου φυλάσσεται μικρό ἀπότμημα ἐκ τῶν ἱερῶν λειψάνων τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου (προσφορά τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν Ἀνδρέου), ὑπάρχει δέ φορητή Εἰκόνα τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου, διαστάσεων 50Χ60 ἐκατοστῶν, ἁγιογραφηθεῖσα ἔν ἔτει 1988, ὑπό τοῦ κατά σάρκα ἀνεψιοῦ καί ἀναδεκτοῦ (εἶχε βαπτισθεῖ ὑπό) τοῦ Ἁγίου, Ἀναστασίου Κεφαλᾶ, ὁ ὁποῖος ἔχει πλέον ἀποβιώσει. Ἀξιοσημείωτο εἶναι τό γεγονός ὅτι ὁ πρῶτος κτήτωρ τοῦ ἡσυχαστηρίου εἶχε παρασυρθεῖ στήν πλάνη τῆς γνωστῆς ἁγιομάχου μοναχῆς Μαγδαληνῆς ἐκ Κοζάνης, ἡ ὁποία δέν παρεδέχετο τήν ἁγιότητα τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου. Ἀποτέλεσμα αὐτοῦ ἦταν ἡ φοβερή ἐνέργειά του νά ἀλλοιώσει τήν εἰκόνα τοῦ Ἁγίου, ἡ ὁποία βρισκόταν στό τέμπλο τοῦ ναοῦ τοῦ ἡσυχαστηρίου. Μάλιστα, ἐπιζωγράφισε ἐπί τοῦ προσώπου του τή μορφή ἑνός ἄλλου ἁγίου, τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως (4ος αἰώνας), ὅπως μπορεῖ κανείς νά τό διαπιστώσει στήν εἰκόνα αὐτή. Ὁ τολμήσας, ὅμως, βρῆκε μετά ἀπό αὐτό τό ἀνοσιούργημα, τραγικό θάνατο. Τόν κτύπησε θανασίμως αὐτοκίνητο καί μάλιστα τοῦ συνέτριψε τήν κεφαλή! Ἴσως, ἐπειδή, εἶναι ἀναπόδραστος ἡ ἰσχύς τοῦ ὅτι εἶναι "φοβερόν τό ἐμπεσεῖν εἰς χεῖρας Θεοῦ ζῶντος", τοῦ λέγοντος "μή ἅπτεσθε τῶν χρηστῶν μου καί ἐν τοῖς προφήταις μου μή πονηρεύεσθε"! Εἶναι δέ συγκλονιστικό ὅτι, πρό τοῦ δυστυχήματος, ὁ ἁγιομαχήσας μοναχός δέχθηκε εἰδοποίηση πρός μετάνοια, μέσω ἐμφανίσεως τοῦ Ἁγίου σέ πιστό, ἐν ὁράματι, πλήν ὅμως ἀσυνέτως τήν περιφρόνησε. (Σχετικά δημοσιεύματα περί τοῦ φοβεροῦ αὐτοῦ σημείου ἔχουν φιλοξενηθεῖ παλαιότερον σέ θρησκευτικά Περιοδικά.) Στήν πνευματική ἰδιοκτησία τοῦ ἡσυχαστηρίου ἀνήκει μία ἐξαιρετική πλήρης Ἱερά Ἀκολουθία πρός τιμήν τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου τοῦ ἐν Αἰγίνει, τοῦ θαυματουργοῦ, συγγραφεῖσα, κατά παραγγελίαν τοῦ ἰδιοκτήτου του, ὑπό τοῦ λογίου ἀσκητοῦ μοναχοῦ καί συγγραφέως ἀειμνήστου πατρός Παύλου τοῦ Κυπρίου (+1994), ἡ ὁποία μέχρι σήμερον παραμένει ἀνέκδοτη. Στήν εὐρύτερη περιοχή, γύρω ἀπό τό κτῆμα τοῦ ἡσυχαστηρίου, ὑπάρχουν ἐλαιῶνες καί ἀμπελῶνες, ἀπό τούς ὁποίους παράγεται ἡ φημισμένη Κορινθιακή σταφίδα. Δυτικά τοῦ ἡσυχαστηρίου διακρίνεται στό βάθος τό ὄρος Κυλλήνη ἤ Ζήρεια (συνήθως χιονισμένο, κατά τούς χειμερινούς μῆνες), ἐνῶ βορειοανατολικά διακρίνεται ὁ Κορινθιακός Κόλπος καί τά Γεράνεια ὄρη. Στό ἡσυχαστήριο φθάνει κανείς ἀπό τήν Ἀθήνα ἀκολουθώντας τήν διαδρομή πρός Κόρινθο καί συνεχίζοντας πρός Πάτρα μέχρι τήν ἔξοδο γιά τό Ζευγολατειό, ὅπου καί στρίβει πρός Ἀρχαία Νεμέα. Στό δρόμο συναντᾶ τό χωριό Χαλκί, ἀπό τήν πλατεία τοῦ ὁποίου ἀνηφορίζει πρός τόν Φωκᾶ καί συναντᾶ δεξιά του τό ἡσυχαστήριο. Ἐξάλλου, ἀπό τήν παλαιά ἐθνική ὁδό Κορίνθου-Πατρῶν καί ὅταν φθάσει κανείς στό Βραχάτι Κορινθίας στρίβει ἀριστερά καί ἀκολουθεῖ τήν ἴδια διαδρομή, ὅπως ἀνωτέρω, πρός Ἀρχαία Νεμέα.

Γραφικό γεφυράκι στό ποτάμι πού τρέχει παράλληλα στό δρόμο 


Ἀριστερά διακρίνεται τό χωριό Χαλκί καί δεξιά τό μοναστηράκι τοῦ Ἁγ. Γεωργίου


Τό κτίσμα τοῦ ἡσυχαστηρίου



Ἡ Βόρεια πλευρά τοῦ κτίσματος





Στό βάθος ψηλά τό βουνό Φωκᾶς






Παρά τό νεφελῶδες καί βροχερό τοῦ καιροῦ διακρίνεται στό βάθος ὁ Κορινθιακός Κόλπος

Ὁ Φωκᾶς νεφελοσκεπής καί γι' αὐτό μεγαλοπρεπής καί ἐπιβλητικός




Παρασκευή, 3 Νοεμβρίου 2017


Φωτογραφικό ὁδοιπορικό

Στό νδρικό Μοναστήρι
τς ναλήψεως το Κυρίου
στά Δύο Βουνά Φθιώτιδος

Μέ ἀφορμή τή συμμετοχή μας στά ὀνομαστήρια τοῦ σεβαστοῦ Ἡγουμένου τῆς Μονῆς Γέροντος Ἀρτεμίου

Ἡ "Δέηση" στό ὑπέρθυρο τῆς κεντρικῆς Πύλης εἰσόδου στή Μονή (ἁγιογραφημένη ὑπό τῶν Πατέρων).

Μέρος τῆς Ἀδελφότητος τῆς Μονῆς μαζί μέ ἐπισκέπτες Κληρικούς. Στό κέντρο ὁ πολιός Καθηγούμενος Γέρων Ἀρτέμιος.

Τό ὄμορφο ἐκκλησάκι στόν Ξενώνα τῆς Μονῆς, ἐπ' ὀνόματι τῆς Ἁγίας Τριάδος.

Ἡ ἐπιβλητική κεντρική Πύλη τῆς Μονῆς.




Εἴσοδος στόν ἐσωτερικό χῶρο τοῦ μοναστηριακοῦ συγκροτήματος. Ἡ Μονή εἶναι ἄβατος γιά τίς γυναῖκες.

Ἡ εἴσοδος τοῦ παρεκκλησίου τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου.


Πτέρυγα κελλιῶν τῶν μοναχῶν μέ ἐσωτερικό διάδρομο.

Τό παρεκκλήσιο τοῦ Ἁγ. Ἰωάννου Χρυσοστόμου (ἐξωτερική, νοτιοδυτική ἄποψη).

Ἡ πτέρυγα ὅπου στεγάζεται ἡ Τράπεζα τῶν Πατέρων καί ὕπερθεν αὐτῆς ἡ Βιβλιοθήκη τῆς Μονῆς μέ τό ἀναγνωστήριο.






Τό περικαλλές Καθολικό τῆς Μονῆς, ἐπ' ὀνόματι τῆς Θείας Ἀναλήψεως τοῦ Κυρίου.


Ἡ κόγχη τοῦ α΄ χοροῦ τῶν ψαλτῶν ἐξωτερικά (Ἁγιορειτικής ἀρχιτεκτονικῆς).

Ὁ περίτεχνα ἐπενδεδυμένος μέ πέτρα καί ἄλλα διακοσμητικά ὑλικά τροῦλος τοῦ Καθολικοῦ.  Ἔργο τῶν Πατέρων.

Διακρίνεται τό Κωδωνοστάσιο, ἄνωθεν τῶν προπυλαίων τοῦ Καθολικοῦ.



Ἐσωτερικός διάδρομος.

Μέρος τῆς πλούσιας Βιβλιοθήκης τῆς Μονῆς.